GHG Protocol: de praktische gids om te beginnen
Principes, organisatorische en operationele grenzen, en de weg naar de eerste emissie-inventaris volgens de standaard.
Het GHG Protocol is wereldwijd de referentiestandaard voor het meten van de broeikasgasemissies van organisaties. Wanneer een bank of klant vraagt naar "je uitstoot", bedoelen ze bijna altijd een inventaris die volgens deze methodologie is opgesteld. Het goede nieuws: de basisbegrippen zijn beperkt en helder.
De vijf principes
De standaard rust op vijf principes: relevantie (de inventaris weerspiegelt de werkelijke emissies van het bedrijf), volledigheid (binnen de vermelde afbakening wordt niets weggelaten), consistentie (methoden die in de tijd vergelijkbaar zijn), transparantie (aannames en bronnen vermeld) en nauwkeurigheid (geen systematische over- of onderschatting). Elke methodologische keuze wordt aan deze vijf getoetst.
Organisatorische en operationele grenzen
Voordat je gaat rekenen, bepaal je wat je meeneemt. De organisatorische grenzen bepalen welke bedrijven en locaties in de inventaris komen (benadering op basis van zeggenschap of aandelenbelang). De operationele grenzen delen de emissies in naar Scope 1, 2 en 3. Voor een mkb-bedrijf met één onderneming is de keuze eenvoudig, maar die moet wel vermeld worden: het is het eerste waar een verificateur naar kijkt.
Van document naar inventaris
De operationele stappen: verzamel de documenten (energierekeningen, brandstoffacturen, FIR, inkoopfacturen), haal de activiteitsgegevens eruit, pas actuele emissiefactoren toe, aggregeer per Scope en per vestiging. Het resultaat is de GHG-inventaris: de basis van het ESG-rapport VSME, van de bankvragenlijsten en van het reductieplan.
Envify automatiseert het hele proces: de AI leest de documenten, past de methodologie toe en houdt elk getal herleidbaar tot de bron.
