EU-taxonomie: wat mkb-bedrijven moeten weten
De Europese classificatie van duurzame activiteiten: wie directe verplichtingen heeft en waarom die via banken en klanten ook mkb-bedrijven raakt.
De EU-taxonomie is de Europese classificatie die op basis van technische criteria vastlegt welke economische activiteiten als ecologisch duurzaam mogen worden aangemerkt. De directe verplichtingen gelden voor grote bedrijven en financiële instellingen, maar het mechanisme raakt ook het mkb: financiers en inkopers gebruiken de Taxonomie om kapitaal en inkoop te sturen.
Hoe de classificatie werkt
Een activiteit is in lijn met de Taxonomie als ze substantieel bijdraagt aan minstens één van de zes Europese milieudoelstellingen (van mitigatie van klimaatverandering tot de circulaire economie), zonder de andere ernstig te schaden en met inachtneming van minimale sociale waarborgen. De criteria zijn technisch en specifiek per activiteit: emissiedrempels, efficiëntie-eisen, proceskenmerken.
Wie directe verplichtingen heeft
Grote rapportageplichtige ondernemingen en financiële instellingen, die moeten opgeven welk deel van hun activiteiten en portefeuilles in lijn is. Niet-beursgenoteerde mkb-bedrijven hebben geen directe rapportageverplichtingen onder de taxonomie.
Waarom het mkb er toch mee te maken krijgt
Twee kanalen. De banken: om hun eigen indicatoren te berekenen, vragen ze de bedrijven die ze financieren om gegevens over activiteiten, verbruik en emissies. De grote klanten: voor hun eigen verslaglegging geven ze mogelijk de voorkeur aan leveranciers die hun milieuprestaties kunnen onderbouwen. In beide gevallen vertaalt het verzoek dat bij het mkb-bedrijf terechtkomt zich in gemeten gegevens: verbruik, emissies, kenmerken van de investeringen. Het ESG-rapport volgens de VSME dekt verreweg het grootste deel van deze verzoeken.
